Verloren op de spoorlijn die Goleşti met Câmpulung Muscel verbindt, verbergt een klein station met rode stenen een geschiedenis die een roman waardig is. Gebouwd in 1887, vernoemd naar een adellijk landgoed, gewist uit communistische boeken en pas in 2022 weer tot leven gebracht, droeg dit station in de loop van de tijd drie verschillende namen, die elk een tijdperk van Roemenië weerspiegelden.

(Personeel: Roemenië / Geschiedenis en erfgoed)

---

Er zijn plaatsen in Roemenië die niet op de grote toeristenposters verschijnen, maar die de echo van vroegere tijden in zich dragen. Zo’n juweel bevindt zich op de spoorlijn die Goleşti met Câmpulung Muscel verbindt. Het is een klein station met rode bakstenen muren en een pannendak, gebouwd in 1887. Hoewel het lijkt op een eenvoudig provinciaal gebouw, zijn de muren getuige geweest van grote historische veranderingen en is de naam maar liefst drie keer veranderd.

Eerste naam: station Florica

Aan het einde van de 19e eeuw was Roemenië in volledige modernisering en breidde het spoorwegnet zich snel uit. Het treinstation werd gebouwd tijdens het premierschap van Ion C. Brătianu, een van de ambachtslieden van het moderne Roemenië. Aangezien de familie Brătianu hun landgoed in dit gebied had, kreeg het treinstation een naam met een nobele resonantie: Florica, na de naam van het dorp waar het familiebezit zich bevond.

In die tijd was Florica Station niet alleen een stopplaats, maar ook een echt centrum van activiteit. De treinen brachten en vervoerden goederen, de aristocratie en het gewone volk, en het rode gebouw waakte over deze wereld in transitie.

Tweede naam: Ștefănești

Met de oprichting van het communistische regime na de Tweede Wereldoorlog, werd de geschiedenis herschreven. De namen met nobele resonantie werden gewist en de banden met de familie Brătianu werden ongemakkelijk. Zo werd het station omgedoopt Ștefănești, een neutrale naam, die een lokale gemeenschap weerspiegelt, en niet een politieke dynastie.

Decennialang functioneerde het station Ştefăneşti als elk ander provinciaal station. De rode muren bleven hetzelfde, maar de geschiedenis die ze beschut, werd in stilte begraven, samen met zoveel andere dingen in die tijd.

Derde naam: I.C. Brtianu

Na meer dan zeven decennia, in 2022, is de tijd voor rehabilitatie aangebroken. Het treinstation kreeg een derde naam, dit keer een die officieel de historische rol erkent van degene die de bouw bestelde: I.C. Brătianu.

Terugkeren naar deze naam is niet slechts een eenvoudige tabelwijziging. Het is een daad van het herstellen van de historische herinnering, een erkenning van het feit dat dit gebouw werd gebouwd tijdens een cruciaal mandaat voor de ontwikkeling van Roemenië.

Een levend erfgoed

Vandaag is station I.C. Brătianu niet meer zo bedrijvig als vroeger. De treinen passeren minder vaak en het gebouw, hoewel netjes, draagt het patina van de tijd op het. Toch waakt voor het station nog altijd een spoorwegbeambte in rood uniform, met een groene sein-schijf in de hand, over de veiligheid van het treinverkeer, zoals spoorwegpersoneel dat een eeuw geleden ook deed.

Dit kleine treinstation is een perfecte herinnering aan hoe belangrijk het is om ons verleden te kennen, zelfs als het ooit met een spons werd geveegd. De rode muren hebben regimes, oorlogen en naamsveranderingen overleefd, en vandaag getuigen van een verhaal dat het waard is om te vertellen.

Conclusie

Het treinstation met drie namen op de route Goleşti – Câmpulung Muscel is meer dan een eenvoudig bakstenen gebouw. Het is een tijdcapsule die ons laat zien hoe politiek en ideologie het verleden kunnen herschrijven. Maar zoals de rehabilitatie van de naam in 2022 aantoont, zullen waarheid en geheugen altijd hun plaats herstellen. Een geschiedenisles en een mooie reden om met de trein de verborgen schoonheden van Muscel te ontdekken.