
Van Brussel tot Dublin en München, verschillende lokale overheden eisen dat de Europese Unie plastic filters verbiedt, beschouwd als het grootste stedelijk afval en een product zonder medisch voordeel. .
Een bijna automatisch gebaar – het blussen van de sigaret op het trottoir – is een van de meest zichtbare milieuproblemen in Europese steden geworden. Sigarettenfilters breken niet gemakkelijk af, ze bevatten plastic en komen terecht in riool, in parken en op straat. Nu pleiten verschillende lokale overheden in Europa voor een radicale oplossing: het volledige verbod op sigarettenfilters op Europees niveau.
De campagne wordt ondersteund door steden als Brussel, München, Dublin en Genua, samen met de gemeente Den Haag en de Nederlandse overheid. Ze werden vergezeld door administraties uit België, Duitsland, Tsjechië, Hongarije en Litouwen, evenals waterschappen en milieuorganisaties. Hun argument is simpel: de Europese regelingen waarmee tabaksfabrikanten betalen voor het schoonmaken, zijn er niet in geslaagd de vervuiling te verminderen, en een product dat geen gezondheidsvoordelen oplevert, mag niet op de markt blijven.
In Brussel zijn sigarettenfilters goed voor ongeveer 30% van het stedelijk afval. Voor sanitaire teams is hun schoonmaak een constante last, en voor de stad wordt het beeld evenzeer aangetast. De lokale autoriteiten zeggen dat het niet alleen om esthetiek gaat, maar om de reële kosten en om een soort vervuiling die moeilijk te stoppen is door simpelweg de producenten verantwoordelijk te maken.
De discussie komt op een belangrijk moment. De Europese Commissie herziet de richtlijn tabaksproducten en de campagne hoopt dat dit de mogelijkheid zal zijn voor een duidelijk verbod. Als dit niet gebeurt, kan een tweede kans komen door de herziening van de wegwerpplastic richtlijn, die het plastic in de filters zou kunnen verbieden. De Wereldgezondheidsorganisatie ondersteunt ook de geleidelijke eliminatie van filters, omdat ze geen voordeel bieden voor de gezondheid.
Tabaksbedrijven verwerpen het idee echter. Ze beweren dat filters de blootstelling aan bepaalde giftige stoffen verminderen en helpen voldoen aan de Europese emissiewetgeving. Vertegenwoordigers van de industrie praten over levensvatbare alternatieven en de noodzaak van een striktere toepassing van de regels tegen afval gooien, niet over een totaal verbod.
Het probleem is dat de meeste filters zijn gemaakt van celluloseacetaat, een plastic van plantaardige oorsprong dat niet snel uiteenvalt. Er zijn biologisch afbreekbare alternatieven, maar ze worden niet veel gebruikt. Fabrikanten probeerden zelfs een gunstige classificatie voor celluloseacetaat te verkrijgen, om het vrij te stellen van de regels van wegwerpplastic. Steden die bij de campagne betrokken waren, waarschuwen dat een beperkt plasticverbod een deur zou verlaten: de industrie zou andere materialen kunnen introduceren die als schadelijk blijven voor het milieu.
De conclusie is dat het debat niet langer alleen over reinheid gaat. Het gaat over een product dat lijkt te beschermen, maar alleen de filterkleur verandert en de illusie wekt van een minder schadelijke sigaret. Voor Europese steden zou het verbieden van filters een concrete stap zijn, niet alleen een ecologische belofte.







Leave a Reply