Een onderzoek dat op gang kwam nadat een arts van het UZ Gent verdachte omstandigheden had gemeld, heeft geleid tot de arrestatie van een 35-jarige vrouw uit Deerlijk. Ze wordt ervan beschuldigd dat ze in 2014 en 2015 haar dochtertje van zeven maanden en haar zoontje van 25 dagen om het leven heeft gebracht. Vorig jaar zou ze ook geprobeerd hebben haar derde kind, een baby van vijf weken, te doden. Een onthulling heeft het onderzoek een nieuwe wending gegeven: het derde kind werd via IVF verwekt met de eicel van de partner van de vrouw, waardoor een genetische aandoening die via de vrouw zou zijn overgedragen, uitgesloten is.

(Redactie: België / Justitie & Samenleving)

---

Wat aanvankelijk leek op een opeenvolging van familietragedies, heeft de contouren aangenomen van een gerechtelijke nachtmerrie. Een 35-jarige vrouw uit Deerlijk in West-Vlaanderen werd onder elektronisch toezicht geplaatst. Ze wordt verdacht van de dood van twee van haar kinderen en van een poging om haar derde kind te doden. De feiten die worden onderzocht, bestrijken meer dan tien jaar. De speurders proberen nu te achterhalen wat er precies achter deze overlijdens schuilging.

De chronologie van de tragedies

Volgens informatie van het parket West-Vlaanderen vonden de eerste twee overlijdens plaats in 2014 en 2015. De vrouw, in de pers geïdentificeerd als M.V., verloor eerst een dochtertje van zeven maanden en korte tijd later een zoontje dat slechts 25 dagen oud werd. Destijds werden beide overlijdens als natuurlijk beschouwd.

De vrouw gaf zelfs interviews aan de lokale pers, waarin ze naar voren kwam als een rouwende moeder. In een daarvan vertelde ze dat de twee kinderen het slachtoffer zouden zijn geweest van een „zeldzame genetische aandoening waarbij de signalen van het hart niet naar de hersenen worden doorgegeven, waardoor het hart stilvalt”. Ze organiseerde ook een liefdadigheidsevenement ter nagedachtenis aan hen.

De arts die het stilzwijgen doorbrak

Het onderzoek werd pas in maart vorig jaar heropend, toen de vrouw haar derde kind naar het ziekenhuis bracht. Het ging om een jongetje van vijf weken met ernstige ademhalingsproblemen. De artsen konden geen duidelijke medische verklaring vinden voor de toestand van de baby of voor wat er thuis met hem was gebeurd.

Een arts van het Universitair Ziekenhuis Gent (UZ Gent) kreeg ernstige vermoedens en waarschuwde onmiddellijk de autoriteiten. „Het onderzoek is gestart nadat een arts van het UZ Gent het parket had ingelicht over de verdachte omstandigheden waarin een baby van vijf weken in het ziekenhuis werd opgenomen”, verklaarde parketwoordvoerster Griet De Prest aan de Belgische pers.

Het detail dat alles veranderde

Het onderzoek bracht een gegeven aan het licht dat de versie van de vrouw over de vermeende genetische aandoening volledig onderuit haalde. Artsen ontdekten dat het derde kind, het jongetje dat in 2025 in het ziekenhuis werd opgenomen, via in-vitrofertilisatie (IVF) was verwekt met een eicel van de partner van de vrouw, niet met een eicel van haarzelf.

Dat betekent dat de baby geen genetische band heeft met M.V. Een zeldzame genetische aandoening die van de moeder zou zijn geërfd, zoals zij eerder had beweerd, kan dus niet de verklaring zijn. Door dit gegeven zijn de speurders ook de overlijdens van 2014 en 2015 opnieuw vanuit een ander perspectief gaan bekijken.

Vermoeden van het Münchhausen-by-proxysyndroom

Hoewel het parket geen psychiatrische diagnose officieel heeft bevestigd, vertoont de zaak elementen die passen bij het Münchhausen-by-proxysyndroom. Het gaat om een zeldzame en bijzonder gevaarlijke psychische stoornis waarbij een ouder — meestal de moeder — opzettelijk ziekte of letsel bij een kind veroorzaakt om zelf aandacht en medeleven te krijgen.

De vrouw wordt momenteel beschuldigd van moord met betrekking tot de overlijdens in 2014 en 2015 en van poging tot moord voor het incident in 2025. Ze staat onder huisarrest met een elektronische enkelband terwijl het onderzoek voortduurt.

Conclusie

De tragedie in Deerlijk brengt een uiterst gevoelig en ernstig medisch en maatschappelijk vraagstuk opnieuw onder de aandacht. Artsen worden soms geconfronteerd met situaties waarin ouders toegewijd lijken, maar in werkelijkheid hun kinderen leed berokkenen. Collega’s uit de medische sector zeggen dat de arts van het UZ Gent de intuïtie en de moed had om te doen wat maar weinigen doen: een verhaal dat op het eerste gezicht logisch lijkt, in vraag stellen. Als de beschuldigingen bewezen worden, kan deze zaak een belangrijk voorbeeld worden van hoe de gezondheidszorg en justitie kunnen samenwerken om de meest kwetsbaren te beschermen en hun leven te redden.