
Een nieuw type flitspaal zonder zichtbare flits of sensoren in het wegdek is geïnstalleerd op een van de drukste verkeersaders van België. Dankzij infraroodtechnologie kan het toestel alle rijstroken tegelijk controleren. Toch roept de innovatie vragen op over het werkelijke doel: meer verkeersveiligheid of extra inkomsten voor lokale besturen?
(Redactie: België / Mobiliteit en technologie)
Voor bestuurders die dagelijks door de Kennedytunnel in Antwerpen rijden, is er een nieuwe ‘partner’ op de weg verschenen. Sinds het begin van de week controleert een flitspaal van de nieuwste generatie, bijgenaamd ‘superflitser’, het verkeer richting Nederland, waar een snelheidslimiet van 70 km/u geldt. Het bijzondere eraan? Er is geen zichtbare flits. Bestuurders krijgen dus geen lichtsignaal wanneer ze worden gefotografeerd.
Hoe werkt de ‘onzichtbare’ technologie?
In tegenstelling tot klassieke flitspalen, die inductielussen in het asfalt gebruiken, combineert het nieuwe toestel, de NK7 van de Australische fabrikant Redflex, radar met infraroodtechnologie. Zo kan het de snelheid meten en een voertuig fotograferen zonder een felle lichtflits die andere bestuurders zou kunnen aanzetten tot remmen.
‘Het toestel werkt met radar- en infraroodtechnologie en kan het verkeer op alle rijstroken tegelijk controleren’, legt Stefanie Nagels, woordvoerder van het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV), uit. De oude zichtbare flits veroorzaakte soms gevaarlijke reacties: ‘Een fel licht doet andere bestuurders bruusk remmen, wat onveilige situaties creëert. Met dit toestel gebeurt dat niet meer.’
Een gevaarlijk punt in de infrastructuur
De Kennedytunnel is een van de drukste verkeersknooppunten van België, met gemiddeld ongeveer 150.000 voertuigen per dag in beide richtingen. Ondanks de bestaande snelheidscontroles blijft de omgeving volgens de autoriteiten een gevaarlijk punt. De nieuwe radar bestrijkt alle drie de rijstroken van de tunnel, zodat er minder afzonderlijke toestellen nodig zijn.
Een primeur op de Antwerpse Ring
Hoewel dit type radar nieuw is op de Belgische autosnelwegen, is het niet helemaal onbekend. Op Vlaamse gewestwegen staan al 105 soortgelijke toestellen. In Wallonië en Brussel wordt de NK7 als mobiele flitspaal gebruikt. De Vlaamse overheid zegt voorlopig echter geen plannen te hebben om het netwerk van ‘superflitsers’ op autosnelwegen uit te breiden. Waarom werd dan toch voor de Kennedytunnel gekozen?
Controverse en onbeantwoorde vragen
België staat bekend om zijn grote dichtheid aan vaste flitspalen: bijna 4.650 toestellen op een grondgebied van slechts 30.500 km². Ondanks die intensieve controle blijft het aantal verkeersongevallen hoog en wordt de doeltreffendheid van deze maatregelen in vraag gesteld. Critici beweren dat flitspalen soms eerder dienen om lokale begrotingen te spekken dan om levens te redden, vooral in Vlaanderen, waar gemeenten ervan zijn beschuldigd boetes te gebruiken om hun inkomsten aan te vullen.
De nieuwe ‘superflitser’ in de Kennedytunnel vormt daarop geen uitzondering. Het verklaarde doel is de verkeersveiligheid te verhogen, maar het ontbreken van een zichtbare flits kan ook tot verrassingsboetes leiden en het wantrouwen tegenover de overheid vergroten.
Besluit
De Kennedytunnel is zo een testlocatie geworden voor de toekomst van verkeerscontrole in België. Infraroodtechnologie kan gevaarlijke remreacties door traditionele flitsen helpen voorkomen. Maar in een land waar flitspalen alomtegenwoordig zijn en het publieke wantrouwen groot is, blijft de vraag: gaat het werkelijk om de bescherming van burgers, of om een nieuwe manier om hen te beboeten?






Leave a Reply