Frédéric Erens raakte dinsdagavond opgesloten in een toiletcabine in het Vlaams Parlement in Brussel nadat het deurslot defect was geraakt. Omdat hij zijn telefoon op zijn bureau had laten liggen, kon hij geen hulp vragen. Woensdagochtend om 6 uur werd hij gevonden door een schoonmaakster en naar het ziekenhuis gebracht voor behandeling wegens zuurstoftekort.

(Redactie: België / Politiek & Samenleving)

In het Vlaams Parlement in Brussel heeft zich een ongewoon incident voorgedaan. Vlaams Belang-parlementslid Frédéric Erens zat 13 uur opgesloten in een toiletcabine. Volgens berichten in de Belgische pers gebeurde dat dinsdagavond na een vergadering. Toen hij het toilet wilde verlaten om naar huis te gaan, ging de deur niet meer open omdat een veer in het sluitmechanisme was gebroken.

De telefoon bewust op het bureau achtergelaten

De situatie werd verergerd doordat Erens zijn smartphone bewust op zijn bureau had achtergelaten om even afstand te nemen van zijn toestel. Zonder telefoon kon hij geen hulp bellen. De meeste collega’s waren al naar huis en zijn geroep en gebons op de deur werden niet gehoord door de mensen die nog in het gebouw aanwezig waren.

Zuurstoftekort en gaten in de deur

In de loop van de nacht werd de situatie steeds moeilijker. Het ventilatiesysteem werkt alleen wanneer het beweging detecteert, waardoor de toevoer van verse lucht stopte en het parlementslid het gevoel kreeg dat hij stikte. Om het zuurstoftekort op te vangen, gebruikte hij een metalen voorwerp dat hij in het toilet vond en maakte hij gaten in de deur zodat er lucht naar binnen kon. De zeer kleine ruimte liet hem niet toe om te slapen.

Gered door een schoonmaakster

Zijn beproeving eindigde woensdagochtend rond 6.00 uur, toen een schoonmaakster hem opmerkte. Omdat zij de deur van buitenaf niet kon openen, kwam de beveiliging van de militaire politie tussenbeide met een koevoet om de deur open te breken.

Naar het ziekenhuis gebracht

Na zijn bevrijding werd Erens per ambulance naar het Sint-Jan-ziekenhuis gebracht voor behandeling wegens het zuurstoftekort. Hij herstelde snel, maar uitte zijn frustratie over het feit dat het personeel bij de receptie van het ziekenhuis geen Nederlands sprak. Hij stelde dat communicatie in de moedertaal bij medische noodsituaties van cruciaal belang is.

‘Ik zal mijn telefoon nooit meer vergeten’

Terug op het werk grapte de politicus dat hij zijn telefoon waarschijnlijk nooit meer zou vergeten. Het incident blijft een ongelukkig, maar ook enigszins komisch voorbeeld van hoe een keten van kleine defecten en ogenschijnlijk onbeduidende beslissingen kan leiden tot een uiterst gevaarlijke situatie.